Ileen
Montijn

 

Vader en zoon Amis

15 januari 2007

Pub sign: the Green Man

Pub sign: the Green Man

Soms lijkt het alsof alle vorige generaties ‘echter’ waren dan wij, die geboren zijn na de oorlog. Ik weet het, die ‘wij’ zijn al lang in de meerderheid – maar zoals je ouders waren, of zijn, dat blijft toch enigszins de norm. Ik lees Experience van Martin Amis, hij schreef het al jaren geleden, maar ik wist niet dat er zo veel in stond over zijn vader Kingsley – Sir Kingsley, en daarom lees ik het. Vader en zoon, ze konden niet verschillender zijn maar ze hielden van elkaar. Ze praatten over alles, lachten om dezelfde dingen, oneerbiedig, arrogant. En ze waren het oneens.

Ik lijk meer op Amis fils, natuurlijk, die is van mijn generatie, linksig, een bewonderaar van Nabokov. Maar wat een blaaskaak. Van Amis père, die rechtse oude zak, houd ik. Die kon schrijven, je meeslepen, een wereld bouwen in een boek. The Green man, over een alcoholische egoïst die God ontmoet – zo prachtig. Amis père verfoeide Nabokov en bewonderde Margaret Thatcher, maar wat kan het me schelen? Hij was een schrijver met een hoofdletter S – en in God geloofde hij niet.