Homme à femmes

18 maart 2007

Ik vind het wel flink, mensen die de tv de deur uit doen. Of ècht nooit kijken. De zelfvoldaanheid, de banaliteit, het opkloppen van stemmingen, meningen, tweedehands ideeën… Pauw en Witteman kijken houd ik dan ook nooit lang vol. Show-achtige dingen zijn te gênant voor woorden. Maar verschijnt het vlezige gelaat van Judge John Deed op de televisie – ik zoek hem nooit op, echt niet! Maar het komt vaak langs, ik vermoed dat ik hem nu eens op de ene, dan weer op de andere zender tegenkom – dan kan ik ineens niet meer weg, urenlang. Zo’n intelligente eenling, homme à femmes, die tegelijk zo hoogstaand is in zijn opvattingen, zo rechtvaardig met zijn mooie lage stem, daar ben ik niet tegen bestand. Broeierig is misschien het woord. Het is hetzelfde genre als inspecteur Morse, wiens belevenissen zich ook zo weldadig langzaam ontrolden op het zilveren scherm. Rokkenjagers – maar wat voor rokkenjagers. Mmm.