On Chesil Beach

30 mei 2007

Een man en een vrouw – nou ja, twee kinderen, 22 zijn ze. (Waren mensen in 1962 volwassener op die leeftijd? Of juist kinderlijker?) Zij beginnen aan hun eerste huwelijksnacht, en ze hebben ‘het’ geen van beiden ooit gedaan. Hij popelt, zij is doodsbenauwd – maar ze durven dat geen van beiden te zeggen. Het lijkt een vreselijk banaal gegeven, maar wat heeft Ian McEwan er een mooie kleine roman over geschreven. On Chesil Beach: twee levens, 166 bladzijden, rond één kleine maar ingrijpende gebeurtenis. De vriend van wie ik het boek kreeg was minder enthousiast dan ik, wees op kleine foutjes, met recht, maar het doet niet af aan het plezier waarmee ik het heb gelezen. Zieleroerselen van echte mensen, een tijdsbeeld, wat kun je zeggen? Gewoon heel goed geschreven, dat moet je zeggen.