Zeilen

27 juni 2007

Hoei, wat woei het. Twee uur lang hadden diep-duistere wolken dreigend boven het land gehangen, een indrukwekkende aanblik. We voeren van Ameland naar Lauwersoog, toch nog. De berichten spraken van buien en onweer die maar niet kwamen. Wat gingen ze toch doen, die wolken? Achter ons langs misschien? Oplossen in de stralende zon die er ook was? Na het Wierumer Wad legde de zon het af tegen regen, wind, regen: dikke druppels die in het water plonsden, tot we er niet meer op letten want we scheurden er deinend overheen, te snel voor het scheepje, woesj, woesj. Het is een hart-zwellend gevoel, misschien voor het eerst in mijn leven had ik het te druk met varen om bang te zijn. Ik hield het roer vast terwijl de schipper het grootzeil streek. Toen, met alleen de fok, ging het beter. Met drie scheepjes, drie fokken, bereikten we Lauwersoog. Ik word nog een zeilster op m’n oude dag.