Daglenzen

22 juni 2007

Geen vrolijke noot om op te eindigen, dit (hieronder). Het leven is vreemd. Het is een sprookje, verteld, vol galm en drift, door een onnoozle, gansch zonder zin. Shakespeare’s Macbeth is dat, via Burgersdijk, zijn eerste, grootste vertaler. Nu eens denk je over Oorlog en vrede, dan weer is niets belangrijker dan je nieuwe ‘daglenzen’ die maken dat je je voor het eerst in 25 jaar zonder bril door het leven beweegt, even opgetogen als een zwemmer zonder badpak. Lezer, ik ben even weg, ik ga naar het water kijken. Tot later.