Het Reizend Muziekgezelschap o.l.v. Christiaan Bor
Drie grijze mannen, een beetje gezet al in hun matig zittende pakken – waar je al niet naar gaat zitten kijken. Maar het ging niet om het kijken lezer, deze mannen speelden Brahms en alles zong en danste, woelde en kreunde van droefheid en plezier. Christiaan Bor (viool), Jean-Claude Vanden Eynden (piano) en Godfried Hoogeveen (cello), en voor het pianokwartet in c klein kwam daar nog Francien Schatborn bij met haar altviool. Het was op de één of andere manier huiselijk, misschien neigend naar nonchalance, maar aan het begin van het pianotrio op. 8 had ik dat gevoel dat je niet vaak hebt tijdens een concert: helemaal gelukkig, plus blij dat dit pas het eerste deel was, en dat het dus nog lekker lang door zou gaan. Bij het zoekende, rare pianokwartet schijnt Brahms aan niets dan onheil en dood te hebben gedacht en dat kon je horen ook, maar het was toch zoals mijn vriendin A. zei: een bewijs dat het leven zin heeft.