Voedsel en moraal

13 september 2007

Als iets zo lekker is als eten (of sex, of slapen) mag het in een beschaafde samenleving niet ‘zomaar’ gebeuren. Het moet op vaste tijden, en o, je moet zo goed opletten wat je eet. Niet te veel, niet te vet, maar juist wel veel vezels, en vers, en natúúrlijk natuurlijk, dat spreekt vanzelf. Chemisch eten is heel, heel erg. Hihi.
    Voedsel en moraal, dat was het thema van het Oxford Symposium on Food and Cookery van dit jaar. Het Oxford Symposium bestaat uit een wonderlijke verzameling excentriekelingen, fanatici, voedselpausen en niet te vergeten fijnproevers, die sinds meer dan 25 jaar jaarlijks bijeenkomt. Er worden lezingen gehouden, workshops gegeven en wat al niet – en (je durft het bijna niet hardop te zeggen) iedereen mag meedoen. Geen keurmeesters op academische kwaliteit, geen toelatingscommissie. Zoiets heeft voor- en nadelen, maar de twee keren dat ik er zelf bij ben geweest (een keer heb ik een lezing gehouden over Sinterklaaslekkernijen) was het toch vooral leuk. Marc van Dinther schreef gisteren in de Volkskrant over het symposium van dit jaar. Achteraf had ik er wel bij willen zijn; maar een mens kan nu eenmaal niet alles hebben.