Zuidned. school, c. 1550-1600, Antropomorf landschap
De beschouwer in het kunstwerk, daar ging het veel over op een feestelijke dag gisteren in Leiden. De aanleiding was, dat aan de Leidse universiteit sinds een eeuw kunstgeschiedenis wordt beoefend en geleerd. Veel sprekers, rijp en groen, maar telkens kwam dat thema terug: wat doet de kijker zelf, wat ziet hij, wat projecteert hij, en hoe spelen sommige kunstenaars – niet de minste – met dat gegeven? Caroline Van Eck liet gebouwen zien van de Engelse architect Nicholas Hawksmoor (1661-1736), waarin nog veel meer dan gewoonlijk, gezichten of menselijke gestalten te zien zijn. Reindert Falkenburg toonde 16de-eeuwse landschappen, bijvoorbeeld van Bosch, waarin als in zoekplaatjes mensen of dieren opduiken. Ze deden me denken aan nog veel radicalere voorbeelden van dat genre, die een vriend lang geleden voor me meebracht uit Brussel (nou ja, ansichtkaarten). Humor van lang geleden is zelden houdbaar, maar van plaatjes als dit kan ik geen genoeg krijgen.