Dameslingerie (Engeland, 1928)
De oude dames van tegenwoordig doen me wel eens versteld staan. Wist je dat er kapjes bestaan om in je beha te doen, zodat ze je tepels niet zien? vroeg mijn tante van 82 laatst langs haar neus weg. Hoe ze erop kwam ben ik van schrik vergeten. Ik wist het trouwens niet, eerlijk gezegd; ik had onlangs juist opgemerkt dat etalagepoppen ineens tepels hebben. Zouden die kapjes dan weer iets nieuws zijn, preutser, zeg maar?
Het onderwerp blijft fascinerend: wat je van het vrouwelijk figuur mag zien en wat niet. Een klein stukje blote buik dat onder een trui tevoorschijn komt, is voor iemand van 38 niet meer ongewoon. Toen mijn tante jong was, was het nog ongepast als je te duidelijk zag dat een vrouw twee borsten had, twee afzonderlijke heuvels onder haar blouse of het bovenstuk van haar jurk. Een generatie dáárvoor was dat bovenstuk om die reden vaak gecapitonneerd, als een dekentje: dat was de tijd van de monoboezem. In dezelfde tijd was er weliswaar geen hoofddoekjesdebat, maar een nette dienstbode verstopte heur haar wèl onder een mutsje – anders was het geen gezicht.