Somber

7 december 2007

Het regent zo hard en zo veel dat een mens er nog somber van zou worden. Ik heb daarvoor weinig aanleg, ben nogal geneigd om de zonzij te zien; het gevoel, daarmee eigenlijk een beetje oppervlakkig te zijn, neem ik voor lief. De laatste dagen las ik veel in de brieven van Arnold Aletrino (1858-1916), arts, literator en morfinist. Die was pas somber! Vooral tegen zijn broer David kon hij oeverloos klagen over de troosteloosheid van het bestaan, over zijn angsten voor alles… En dat terwijl hij volgens oude vrienden van hem ook verschrikkelijk geestig kon zijn. Aletrino kon zelf zo onbedaarlijk schateren dat hij niet verder kon spreken. Maar het een sluit het ander niet uit. Je hebt die mooie spreuk, volgens de Wikipedia toegeschreven aan een heel rijtje schrijvers onder wie (natuurlijk) Oscar Wilde: L’humour, c’est la politesse du désespoir.