Lapjesgeluk

3 januari 2009

Een van de wonderbaarlijkste winkels die ik ken bevindt zich in Rouveen, dichtbij Staphorst, zestien kilometer boven Zwolle. Stegeman’s Textiel heet hij, en het is in principe een ouderwetse dorpswinkel met tafelkleden, boerenpetten, theedoeken, sokken, pyjama’s, garen en band, bedrukte katoenen stoffen, boerenzakdoeken – maar dan op een waanzinnige manier uitgebreid – je zou haast zeggen: geëxplodeerd. Dat laatste woord suggereert chaos, en dat is niet terecht: ze hebben de immense voorraad nog nét onder controle, zo lijkt het, al is wel iedere vierkante centimeter van de winkel gebruikt. (Ze hebben trouwens ook een propvolle website, klik hier.)

Alleen de tweedehands spulletjes rollen in bonte wanorde door elkaar in een soort verkleedkist, waar mijn vriendin A. en ik op een grijze dag in december helemaal uitgelaten van werden. Staphorster doeken, jasjes, kraplappen, tassen, alles, alles. Ik kocht een zwart satijnen jakje waarvan ik niet weet of ik het ooit zal dragen, maar móói! Verder een omslagdoek, een geruite zak en nog wat dingen – en ineens heb ik een textielcollectie. Nou ja, -tje. Daar kan ik mee spelen en naar kijken; wat een geluk.