Den Haag, 22 mei 2009
Eén voordeel van de thuisbevalling: dat de boreling later een geboortehuis heeft. Vandaag stond ik zomaar in het huis waar ik op de wereld ben gekomen, in Den Haag. Ik werd welwillend binnengelaten door de huidige bewoners, omdat ik ernaar stond te turen, camera in de hand. Ik mocht de achterkamer bekijken, waar ik het daglicht – het levenslicht! zag. Ze hadden net alles prachtig verbouwd, en de genius loci zweeg. (Misschien had ik hem in het naburige parkje moeten zoeken, waar ik de eerste wandelingetjes maakte?) Toen ik twee jaar was, en een broertje had gekregen, zijn we verhuisd, dus ik kán me ook niks herinneren. Maar toch is het prettig om er te zijn geweest: misschien alleen omdat je het dan kunt vertellen, omdat je je best hebt gedaan, voor het overzicht. En ach, je bent tenslotte historica.