Koninklijke kusten

13 oktober 2009

Buiten zijn, in een prachtig landschap – en toch lekker binnen, beschut, warm en droog: wie zou dat niet willen? In de 18de eeuw wilde in elk geval de gehele elite het, en daarom lieten zij hun kamers beschilderen met fraaie landschappen. Bos of zee, bomen en ruïnes, scheepjes, wandelaars, vogels, het kon allemaal. Jurriaan Andriessen (1742-1819) was een van de schilders die toen op bestelling behangselschilderijen leverden aan de rijken.

Maar natuurlijk veranderde de mode ook weer; mensen verbouwen altijd hun interieurs, en kamers met complete beschilderingen door kunstenaars als Andriessen werden steeds zeldzamer. In de mooiste kamer van het kasteeltje Drakesteyn bleef er lang een bewaard met mediterrane kustgezichten – maar toen dat in 1959 werd gekocht door Prinses Beatrix, was het ook hiermee gedaan. De prinses, niet voor niets in haar vrije tijd beeldhouwster, sloopte de schilderingen er hop! uit, en verving ze door iets moderners – wat, dat weten alleen ingewijden.

Vast staat, dat zij de boel in 1968 verkocht aan jhr. mr. Maurits van Loon, voor zijn monumentale huis aan de Keizersgracht in Amsterdam (nu het Museum van Loon). Sinds kort zijn ze gerestaureerd, en kun je diezelfde schilderingen bekijken, als een betoverende illustratie van het goede leven van twee en een kwart eeuw geleden. Dat dat mogelijk is, is dus uiteindelijk te danken aan het cultuurbarbaarse optreden van onze vorstin – tenminste, daar lijkt het op. Van het slopen zegt zij zich zelf niets te herinneren.