Sjaal, garen Rowan Holiday, naalden 10
Wat deed ik ’s avonds laat voordat ik breide? Ik weet het nu al niet meer. Een maand geleden, verwaaid in Harlingen, liep ik langs een wolwinkel en stapte, gedreven door een geheimzinnig instinct, naar binnen. Gisteravond was mijn tweede breiwerk af. Het eerste was een babydekentje, zacht als verse sneeuw voor een meisje dat intussen voorspoedig is geboren; het tweede een grote roze sjaal voor mezelf.
Het was leuk te ervaren hoe steken en vaardigheden opdoemen uit een diepte waar ze 25 jaar hebben liggen slapen. Héél even twijfel: averecht…? O ja, zo. Een fractie langer duurde afkanten, maar ook dat is nu twee keer gelukt. Wat het volgende wordt weet ik niet. Een zeemanstrui? Hoe dan ook, breien necesse est, voortaan.