Buil

23 mei 2011

In de stoffenwinkel in Rouveen kocht ik destijds ook een zak van geruite katoen. Wat is dit? vroeg ik aan de mevrouw van de winkel, die misschien Stegeman heette. Een buul, zei ze. Een buul? Ik moest even nadenken, maar hoorde toen dat dat hetzelfde woord is als buil, bult dus, – nu ja, een zak. Familie van het zakje van stof dat je moeder vroeger moest naaien, en waarin je je gymnastiekspullen mee naar school nam. (Heette zoiets een gymzak? In mijn Duitse schooltijd was het een Turnbeutel.) Alleen is de buul groter, terwijl zijn koord minder geriefelijk schuifbaar is, en veel korter.

Eergisteren kreeg mijn buul eindelijk een bestemming: natuurlijk, voor mijn wol en mijn breinaalden! Dat ik dat niet eerder had begrepen.