Toen en nu

19 maart 2013

Oordeelde ik te snel over Hella Haasse, althans over de inhoud van haar Kleren maken de vrouw? Dieuwke Grijpma, die een uitstekend boek schreef over de geschiedenis van de couture in Nederland, denkt op basis van wat ik gisteren schreef dat Haasses beeld van een Nederlandse modeopleiding in de jaren veertig niet onaannemelijk is. Van ontwerpen was nauwelijks sprake – de leerlingen moesten leren natekenen wat in Parijs werd vertoond. Daar werd in Nederland een beetje op gevarieerd, en dat was alles… de vreugde van het scheppen en bedenken, dat zat er toen nog nauwelijks bij. De modewereld is sindsdien onherkenbaar veranderd. Toch ben ik benieuwd naar het oordeel van mijn zegsvrouw als zij zelf Kleren maken de vrouw heeft gelezen.

PS: in de Volkskrant van gisteren stond een mooi artikel, geschreven door Grijpma en Dorine Hermans, over de wederwaardigheden van de koningsmantel waarin Willem-Alexander op 30 april zijn hoge ambt zal aanvaarden. Dat historische gewaad is bij de inhuldiging van koningin Juliana in 1948 door couturier Erwin Dolder niet opgelapt, maar helemaal vernieuwd, al wordt dat nu ontkend. Over het hermelijn aan de mantel heeft de Partij voor de Dieren al kamervragen gesteld… Zo struikelt Nederland voort, op weg naar een ceremonie die (als u het mij vraagt) toch meer past in een oud toneelstuk dan in een modern land.