Geen vraag waar de toekomstige koning van Nederland zo bliksemsnel op reageerde als: wordt het een soort duobaan? Neenee, dat moesten we niet denken! Hij was koning! De arme man. De zorg dat zijn intelligente, populaire, mooie vrouw hem zou overschaduwen, overschaduwde woensdag de hele uitzending.
Zo kon hij niet eens zeggen wat ieder normaal mens zou hebben gezegd: ik ben héél erg blij dat mijn fantastische vrouw mij terzijde wil staan – met een liefdevolle blik en een kneepje in haar hand. Dat durfde hij niet, want het was te waar. En zij, bloedprofessioneel, moest zelf te berde brengen dat zij hem zou steunen en hem zelfs kon vertegenwoordigen, zonodig.
Want het is natuurlijk wèl een duobaan, bij uitstek. Net als vroeger dominee, huisarts en diplomaat dat waren – ook in dat opzicht is een monarchie ten diepste ouderwets. Hij koning, zij koningin; zelfs een prins-gemaal heeft meer vrijheid om zelf nog iets te doen.
Dit rituele wegkruipen, niet omdat hij overheersend is, maar juist om te voorkomen dat iedereen ziet dat zij meer kan dan hij, lijkt me een loodzware belasting voor alle betrokkenen. Maar ja, voor zoiets heb je nu eenmaal een erfelijke monarchie.