Hoge hakken

20 mei 2015

Een relletje in Cannes: op het filmfestival mocht volgens geruchten een vrouwelijke gast niet op de rode loper omdat zij platte schoenen droeg. En dat was nog wel vanwege een gebrekkige voet! De organisatie ontkent in alle toonaarden, maar andere getuigen melden nu vergelijkbare ervaringen op het filmfestival.
Grappig is zoiets. Een bepaald type pak kun je verplicht stellen, galakleding ook – maar hoge hakken? Hoe hoog is hoog? En is decolleté dan ook verplicht?

Hoge hakken zijn de laatste jaren meer dan ooit, wereldwijd, verplicht geworden voor de vrouw die er chic wil uitzien op feesten en partijen, op catwalks en in kantoren, in rechtbank of restaurant. Onbegrijpelijk vind ik het. Je kunt er niet als een normaal mens op lopen èn het is slecht voor je voeten, benen en rug. Volstrekt afdoende tegenargumenten, zou je zeggen.

Maar in de mode tellen zulke argumenten niet. Daar wéét iedereen dat hoge hakken ‘het figuur strekken’ – ook al wordt die wijsheid dagelijks gelogenstraft door dikkerds met hakken, vooral als ze er een korte rok bij dragen. Ik heb wel eens iemand horen zeggen dat de hooggehakte vrouwenvoet dezelfde houding vertoont als wanneer het bijbehorende lijf in seksuele extase is, en dat ze dáárom zo geliefd zijn. Volgens mij is het ook de pure hoogte die meetelt. Die geeft een soort overwicht.

Macht en seks, daar gaat het om in de mode – en zeker bij hakken. (Taalkundige kanttekening: sinds wanneer heten schoenen met hoge hakken eigenlijk gewoon ‘hakken’?)