Giovanni Battista Moroni, Il sarto (de kleermaker), detail. Circa 1570. The National Gallery, Londen
Zijn blik is licht gespannen, maar niet onzeker. Hij gaat zometeen de schaar in de stof zetten: een moment dat altijd opperste concentratie vergt. Zeker in de 16de eeuw, toen stof relatief nog veel kostbaarder was. Maar dit is een goede kleermaker, dat zie je zo. Hij draagt een fraai buis van zachte stof dat comfortabel om zijn lijf en armen zit, en een grote pofbroek volgens de laatste Spaans/Italiaanse mode van die tijd. Een soepel leren riempje markeert de taille. Pas op de tweede blik zien we dat op kruishoogte tussen de broekspijpen nog iets zit. Wat is dat?
Het is een ingetogen variant op de braguette, of cod-piece, dat merkwaardige onderdeel van de mannenkleding dat tussen 1450 en 1600 wijd verbreid was. In het Nederlands wordt het wel schaambuidel genoemd, wat gek is, want het legt juist schaamteloos, om niet te zeggen agressief de nadruk op het mannelijk deel. Maar hier niet. Hier, verscholen tussen de opengewerkte plooien, is het niet meer dan een toespeling. Ik vind het wel sexy.