Ileen
Montijn

 

Nancy’s ondergoed

28 oktober 2015

Nancy Astor, portret door John Singer Sargent (1909)

Nancy Astor, portret door John Singer Sargent (1909)

Het kan altijd nog gekker: Rosina Harrison, vanaf 1928 ‘lady’s maid’ (kamenier) van de legendarische Nancy Astor, vertelt in haar herinneringen dat in sommige grote huizen de lakeien op formaat waren uitgekozen: matching footmen, allemaal even groot en breed. Buckingham Palace deed dat bijvoorbeeld. Het zag er natuurlijk nog indrukwekkender uit, en bij het passen van de livreien zal het iets makkelijks hebben gehad.

Als lady’s maid moest Rose in de eerste plaats zorgen voor de kleren van haar werkgeefster: ze schoon houden (of dat laten doen), repareren enzovoort. Lady Astor was het eerste vrouwelijke lid van het House of Commons en verkleedde zich meestal vijf keer per dag. Haar ondergoed borg mylady altijd op in speciale zijden zakjes (pouches). Rose moest die naaien en borduren in de racing colours van haar echtgenoot, Lord Astor, blauw met roze.

Iedere avond legde Rose een zakje klaar, waar mylady haar ondergoed in vouwde. Ze bond het dicht met het bijbehorende lintje, en zo ging het de volgende ochtend naar de wasserij. Het was mooi ondergoed, met de hand gemaakt in Frankrijk op een school voor gehandicapte meisjes: een wol-zijdemengsel voor de winter, en ’s zomers fijne zijde, beeldig geappliqueerd en genaaid.