The Quilters

13 april 2026

Ruwe bonken van mannen – veroordeelde criminelen – zitten achter naaimachines. Ze maken liefdevol, in zorgvuldig uitgedachte patronen, kleurige lapjesdekens voor kansarme kinderen. Het is moeilijk om niet ontroerd te raken door de Netflix-documentaire The Quilters. Ik heb hem twee keer bekeken. Hij duurt maar een half uur, maar na afloop wil je méér.
     Gezien de reputatie van het Amerikaanse gevangenissysteem is het een wonder, dit Restorative Justice Program in een streng beveiligd gevang in Missouri. Alle materialen zijn afkomstig van schenkers, de stoffen, de rolmesjes en scharen (die twee keer daags worden geteld), en waarschijnlijk ook de naaimachines. De mannen turen en puzzelen, passen en meten en helpen elkaar. De quilts die ze maken zijn heel verschillend, maar altijd keurig strak. Er wordt dan ook heel wat getornd. Een man maakt quilts met vlinders: zijn moeder hield zo van vlinders. Een ander maakt een sixties-quilt. Als ze klaar zijn gaan ze naar kinderen in pleeggezinnen en instellingen, voor wie een eigen, mooie deken een groot geschenk is.
     Alleen de braafste gevangenen mogen meedoen. Ze praten ook braaf, zeggen dat ze vroeger messed up bad, maar nu weten ze beter, zijn ze in het reine gekomen met zichzelf… en van de straffen die ze uitzitten schrik je je rot. Ricky, de vaderlijke vraagbaak, is 64 en zit sinds zijn twintigste. En een misstap kan alles bederven: Fred, met zijn lange witte baard, werkte aan een grote, ingewikkelde deken, hij moest af, als hij eraan werkte hoefde hij niet aan zijn zoon te denken die op zijn veertiende was doodgegaan. Maar Fred werd in zijn cel betrapt met een scheermesje, waarmee hij een kledingstuk open tornde. Een vergrijp waarvoor hij uit de quilt room werd verbannen.
     Kijk naar The Quilters als u Netflix hebt. De trailer is hier gratis te zien.