Ileen
Montijn

 

Album arrogance

10 juli 2012

Foam, tentoonstelling Album beauty

Foam, tentoonstelling Album beauty

Oude fotoalbums zijn ontroerend en tuttig, maar ook een fascinerend historisch verschijnsel. In het Fotomuseum Amsterdam is er een tentoonstelling over te zien, gebaseerd op de albums van verzamelaar Erik Kessels, onder de zelfgeplakte Engelse titel Album beauty. Alles moet in het Engels in het Foam. Maar dat is niet wat de bezoeker zo wanhopig stemt.

Nee, erg is dat iemand een tentoonstelling maakt waaruit niets dan desinteresse spreekt voor het onderwerp. Voor de mensen die die albums maakten: honderden, misschien duizenden albums van overal ter wereld. De muren zijn behangen met reproducties van albumpagina’s, losse foto’s uitvergroot, stapels albums tot pakken gebonden. Geen enkele toelichting. De tentoonstellingsmaker is een god, die neerziet op het aandoenlijke gefrutsel. Zijn speciale belangstelling gaat uit naar mislukte foto’s, ach ja, zie de mens. De amateur. Wie die mens is – blank, zwart of bruin, oud, jong, arm of rijk, het doet er niet toe. Hoe albums in elkaar zaten, who cares?

Zo wordt het fotoalbum een decor voor postmoderne gewichtigheid. De kijker moet zijn eigen verhaal inbrengen, orakelt Kessels. Niemand wordt er wijzer van – maar iets weten, iets uitzoeken, iets leren, dat is allemaal zó 20ste eeuw.