Albums

10 april 2009

Vroeger was ik een groot foto-inplakker. Beneden in de grote kast staan ze in het gelid: album naast album, genummerd, gedateerd, zodat ik altijd kan nakijken wanneer we in Bretagne waren, en of we toen de Kadett nog hadden. En nu? Nu ‘is er iets nieuws’, zoals de tv-commercial zegt. Nu zit ik, doof voor de wereld, naar het scherm van mijn laptop te turen: ik maak digitale albums die het Kruidvat voor me print – of de Hema, of Albert Heijn, ze doen het allemaal. Het resultaat is geweldig: je hele gefotografeerde leven blijkt mooier te zijn geweest dan je ooit vermoedde!

Toch ben ik er nog niet heel goed in, en eigenlijk ben ik ook te ongeduldig om het echt te leren. Vaak weet je niet of iets niet kan omdat je het zelf niet kunt, of omdat het niet mogelijk is. Bovendien lijken er grote verschillen te zijn tussen de aanbieders: bij het Kruidvat vergroot ik foto’s prachtig uit om een hele pagina te bedekken, en daar vervolgens andere foto’s tegenaan te plakken, maar het maken van bijschriften is weer afschuwelijk omslachtig vergeleken bij de Hema – enfin, ik ben nog wel even zoet. Ik heb er pas twee laten printen, het derde staat klaar, digitaal dan. Het is verslavend. Dus als u een tijdje niets van me hoort, lezer, dan weet u waar dat aan ligt.