Bijgedachten

2 februari 2012

Lag het aan mij, aan het milieu, of aan onze generatie? Toen ik studeerde gingen jongens en meisjes vriendschappelijk met elkaar om, maar bijgedachten waren er altijd. Als een j en een m elkaar ontmoetten, werd bliksemsnel een principebesluit genomen: de ander kwam wel of niet in aanmerking voor, nou ja, dat. Vervolgens kon je daar werk van maken, of niet. (Liever wel natuurlijk. Lieve help wat maakten wij een werk.) We waren voortdurend in gezellig gemengd gezelschap, maar hechte vriendschap zonder bijgedachten tussen één j en één m – vaak samen eten, naar het café – kwam niet voor. Zeg nu zelf: dan had de Natuur niet zo haar best hoeven doen om ons verschillend te maken.

Hoewel… bij nader inzien was het misschien toch een van de zeurende kwesties die soms in onze gesprekken langs kwamen (naast inmiddels onbegrijpelijke hot topics zoals de ‘klassepositie van de intellectueel’): of vriendschap tussen man en vrouw mogelijk is. Hoe dan ook, over dat vraagstuk is een voorstelling gemaakt die binnenkort langs de theaters gaat: De boot en het meisje. Componist Thomas de Jonker en auteur Jonathan van het Reve, goede vrienden toevallig, schreven hem, de regisseur is Frank Lammers. (Klik hier voor de speellijst.) Het stuk, vrolijk en schrijnend tegelijk, was eerder te zien in het M-lab. Ik zou het een kameropera willen noemen, maar het wordt aangekondigd als een ‘musicaltragedie’ – kwestie van generatie waarschijnlijk.