Emilie Hudig, Bed
Gisteren opende een fototentoonstelling van Emilie Hudig in het koetshuis van Museum van Loon. Ik mocht een praatje houden, wat niet moeilijk was, want de fotografe had mij in mijn eigen boek de weg gewezen. ‘Adel is beeld’, schreef ik op bladzij 20 – en volgens Emilie was dat precies het goede motto voor haar eigen oude plan, ‘iets maken over de adel’.
Uiteindelijk gebruikte zij een antieke Polaroid-camera, die verschillende voordelen bleek te hebben: het is een mooi, handzaam voorwerp, de foto’s kunnen worden bekeken waar de gefotografeerde zelf bij is – en het leverde een beetje geheimzinnige foto’s op, zodat het resultaat het tegendeel is geworden van documentair. Er is nauwelijks een mens te herkennen, maar het zijn mooie, betoverende beelden. Dat ze met adel te maken hebben zie je pas als je het weet. Dat is niet alleen discreet, maar ook heel toepasselijk.