Christoph Eschenbach dirigeert
Wat draagt de musicus, de dirigent? Gisteravond, bij de derde symfonie van Mahler op Mezzo-tv (hij duurt wel twee uren geloof ik) zette het zwarte hesje van dirigent Christoph Eschenbach me aan het denken. Er zijn meer dirigenten die tegenwoordig zo’n hes of kiel dragen, of gewoon een zwart overhemd. Het moet een verademing voor ze zijn, vergeleken met een rokkostuum of zelfs maar een jasje-met-overhemd-en-das. Maar dat effen zwart ziet er wel saai uit, vooral vergeleken met de rok.
Een rokkostuum is welbeschouwd een krankzinnige dracht, met die stijve boord en dat vest. Ja, historisch gegroeid, maar niemand zou het nu verzinnen. Daarin te moeten dirigeren! Toch mag ik er graag naar kijken. De mannelijke leden van het Orchestre de Paris hadden wel een soort pak aan, maar de jasjes waren lang en met zijden of fluwelen kraagjes.
Toen de Derde Mahler tot zijn donderende, overweldigende einde was gekomen, verscheen de sopraan Anna Netrebko, die de cavatina uit Donizetti’s Don Pasquale zong. Het decolleté van haar rood fluwelen jurk was adembenemend. Een kleine herinnering aan het feit dat de zorgen die mannelijke musici over hun kleding hebben, weer heel anders zijn dan die van hun vrouwelijke collega’s. Net als bij gewone mensen eigenlijk.