Koffie zonder club

12 januari 2009

Met een virtuele papieren zak over mijn hoofd loop ik zo nu en dan naar de Nespressowinkel, de koffieboutique aan de P.C. Hooftstraat, om nieuwe cupjes te halen. Een enge winkel in een gênante straat – maar ja, die koffie is erg lekker (u kent hem van de reclame met George Clooney.) Als je een stil moment kiest is de aankoop snel afgehandeld. Als je betaalt, vraagt de uiterst verzorgde verkoopster naar je postcode en je huisnummer. De firma Nespresso houdt haar klanten namelijk graag in de gaten via een ‘club’ waarvan mensen die zo’n apparaat kopen, ‘lid’ kunnen worden.

Maar het hoeft niet, je kunt ook vriendelijk zeggen dat je je koffie liever op eigen houtje drinkt – iets waarvoor ik vanmiddag werd beloond met een flauw glimlachje. Youp van ’t Hek krijste een tijdje geleden een hele column vol over het feit dat men in de Nespressowinkel had onthouden wat voor koffie hij de vorige keer had gekocht. Hij voelde zich bespied, hij klaagde over big brother. Terwijl hij gewoon op het cruciale moment vriendelijk ‘nee’ had kunnen zeggen! Maar ja, dan had hij ook geen stukje gehad.