Mijn roosjes

16 februari 2012

Sinds een paar jaar slaap ik op roosjes – Friese roosjes, heten ze geloof ik. Mijn gebloemde kussensloop is al bijna even onmisbaar bij het slapengaan als Worst, de sluimerrol die zelfs mee gaat op reis, als dat enigszins mogelijk is. Het sloop vond ik als een poetslap in een oude doos, afkomstig uit de kofferbak van een auto die niet van mij was. Eigenlijk heb ik het illegaal achterovergedrukt, met als excuus dat ik die aandoenlijke, ouderwetse roosjes moest redden. Na twee keer flink heet wassen was de poetslap weer een fris en geurig sloop.

Sindsdien brengt elke nieuwe was het einde naderbij: ooit zullen mijn roosjes doorgesleten zijn. Daarom kijk ik altijd uit naar een nieuw sloop, liefst van precies dezelfde stof. Maar helaas… of je nu kijkt in vroom Rouveen, of vintage zoekt in de Jordaan, het lukt niet. Er bestaan tientallen, nee, honderden roosjesstoffen, en de mijne – roze, met kleine groene blaadjes – zit er nooit tussen.