Ileen
Montijn

 

Musheg II

17 november 2006

Kun je de ene dag over pasta en je verkoudheid schrijven, en de volgende over een mens in levensnood? Het moet gewoon. Musheg (zie log van 3 en 4 oktober) zit in de gevangenis van Tilburg. Hij was pardoes vrijgelaten, en moest proberen legitimiteit te veroveren – hoe!? Hij kon niet eens aan een formulier voor een procedure schrijnend geval komen, door het onbegrip van gemeentelijk baliepersoneel in het stadje Woudrichem (waar hij jaren als minderjarig asielzoeker heeft doorgebracht). Hij werd wanhopig en raakte in een woordenwisseling met een ambtenares, de politie werd gebeld, Musheg gearresteerd – en toen bleek hij ook nog een OV-jaarkaart te hebben waar z’n eigen foto op zat geplakt. Crimineel, want valsheid in geschrifte… Vandaag komt zijn advocaat. Hij heeft vrienden, goddank; dat kan nog niet eens iedereen zeggen. Maar zo’n jongen, sinds zijn veertiende in dit fijne, welvarende land, zijn eigen rotland wil hem niet eens terug, — hij wordt vermalen in het ambtelijke systeem. Die ene, simpele oplossing van hem een verblijfsvergunning te geven, is hem niet gegund.