Namiddagjapon
10 november 2006
Uit: Het vreemde woord (1936)
EEN DAME Wat zij moet doen en nalaten – zo heet het boek dat op mijn bureau naast me ligt. Het is uit 1920. Oude etiquetteboeken zijn mijn vreugde en – zo vaak als het kan – mijn werk. De stelligheden van een vervlogen tijd zijn er uit af te lezen, bizarre regels over visitekaartjes, vergeten vooroordelen. Dit boek, waarvan ik helaas alleen een fotokopie bezit, bevat vooral veel ideeën over kleding die mij op het ogenblik erg interesseren: over hoe Nederlandse vrouwen verslingerd zijn geraakt aan het mantelpak (het tailleurscostuum) en het te pas en te onpas dragen, ook daar waar een namiddagjapon toch zoveel aardiger zou staan. Gretig lees ik het en denk: o, een dame te zijn. Vandaag doe ik mijn paarlen oorbellen aan, gewoon naar de bibliotheek. Hoewel – dat zou een dame juist nooit doen…