Ileen
Montijn

 

Tagliatelle

12 november 2006

tagliatelle aan mijn ovendeur

tagliatelle aan mijn ovendeur

Even pasta gemaakt. Even wat?! Nou gewoon, tagliatelle, het was zo gebeurd met het oude pastamachientje en het De Cecco-meel dat klaarstond in de provisiekast, slechts een paar weken over tijd. De sliertjes hangen te drogen aan de stang van de ovendeur; nog niet geproefd, maar dat gaat zo gebeuren, en ik heb alle vertrouwen. Is het waar, kun je ook iets leren terwijl je het nooit doet? (Er is een filosoof die dat beweert. Cognitieve resonantie noemt hij het geloof ik.) Toen ik laatst met m’n linkerhand het volmaakte korstdeeg voor een pecantaartje had gemaakt, wist ik ineens dat ik nu weldra ook pasta zou maken, voor het eerst in jaren. En ja hoor, het was dit keer simpel en prettig werk, en ik merk dat ik het nog beter kan leren; nog beter rafelrandjes vermijden bijvoorbeeld. O, en dan maak ik op de duur ravioli, lasagna, noem maar op. Lezer, ik ben trots.