Romper en string

28 maart 2026

Zo’n twintig jaar geleden hoorde ik een moeder haar kinderen opdragen om hun flies aan te trekken, hun fliesje. Pas na een tijdje begreep ik dat zij hun truien bedoelde: fleecetruien. Polyester kleding was toen geloof ik nog in opkomst. Trek je fleece aan!
     Woorden komen en gaan, net als natuurlijk de dingen die ze aanduiden.
     Nu dragen alle baby’s rompers, en ook dat allergewoonste woord is nog jong. De eerste romper om aan te trekken die ik in de oude-krantenbank vond is van 1995, van C&A – maar ook de Bijenkorf, die toen nog een leuke winkel was, had ze. (To romp is Engels voor stoeien, speels bewegen, zoiets.)
     En niet alleen kinderen dragen nieuwe woorden. Zo is er de legging, eveneens in opkomst  in de jaren negentig. Ik trof hem aan in kleine advertenties voor telefoonseks: ‘…m’n zwarte slipje zie je door m’n legging heen, jij zet de lift stop. 75 ct per minuut…’ (AD, 1993) Niet veel later werd de legging beschimpt als het meest onaantrekkelijke kledingstuk ooit – maar inmiddels is hij weer terug, te oordelen naar de loeistrak omspannen blote billen die je overal ziet. Nee, daaronder tekent zich geen slipje meer af (slipje, ook zo’n woord) – de draagster draagt een string.
     ‘De string is niet meer te stuiten,’ meldde het AD in 2001. De string, verzonken onderbroek, moet wel het meest oncomfortabele kledingartikel zijn dat miljoenen vrouwen zijn gaan dragen, in de waan dat het ze sexy maakt. Of is dat toch de stilettohak? Maar dat is een ander onderwerp, nu gaat het over woorden. Andere zijn juist uitgestorven: weet u wat een guimpe is?