Terug naar Hamburg
31 mei 2011
Hotel Hafen Hamburg, 28 mei 2011: Georg, Andreas, Christoph, ik, Dieter, Philip
Als er geen internet bestond hadden ze me nooit kunnen opsporen. Maar dat deden ze dus wel, en ze nodigden me uit voor een reünie, de klas die ik 43 jaar geleden – twee jaar vóór het eindexamen – met bloedend, nog net niet zestienjarig hart had verlaten, omdat mijn ouders dat hadden besloten.
Natuurlijk ging ik, en ik herkende ze meteen. Wel waren Michi, Christian (‘Krischan’), Hilke, Georg, Christoph en de anderen allemaal Duitsers geworden, en ik weer gewoon Nederlandse, net als mijn ouders toen – alleen dus stukken ouder. Ik kon nog goed meepraten over school, over alles van toen, maar mijn tong voelde als lood als ik zelf iets moest vertellen over nu.
Onderwijl gonsde de stad van de EHEC-bacterie. We aten geen komkommer, maar je weet het nooit. Dieter, die dokter is geworden, zei dat de incubatietijd drie à vier dagen was. Als ik donderdag nog niks heb, ben ik veilig.