Boerenwetering, Amsterdam, 24 augustus 2009
Een uitzicht, daar gaat niets boven, en dat mist mijn huis. Geen gezellig plein, geen tuin of park, geen spiegelend water (het mooiste soort uitzicht) – alleen saaie straat. Vanaf het dakterras veel lucht, dat gelukkig wel.
Slot Zuylen, waar ik gisteren even was, is zo’n huis waar je vanuit ieder raam een mooi uitzicht hebt. En voor als het donker werd, lieten de bewoners in de 17de eeuw een van hun kamers geheel bekleden met de fraaiste uitzichten: de gobelinkamer. De wanden zijn er van onder tot boven bedekt met verdure-tapijten, met voorstellingen van lommerrijk groen. Je kijkt er bossige laantjes in, er lopen herten en vogels, in de verte staat een torentje… klik hier en je ziet het zelf. Wat een weelde.
Zelf heb ik, zoals gezegd, het liefste uitzicht op water. Het mooiste water hier in de buurt is de Amstel, maar nog dichterbij is de Boerenwetering, die loopt tussen de Hobbemakade en de Ruysdaelkade. De laatste tijd heb ik er een paar keer een rondje omheen gewandeld, een half uur lopen langs het water – water waarin stukjes groen drijven, dat is wel bijzonder, volgens een bord heten ze Floatlands – en ja, dat is toch ook al mooi.