Agressie

2 januari 2007

Het oorlogslawaai op Oudejaarsavond was erger dan ooit. De volgende ochtend, in een warm bad dat geurde van de rozenolie, bedacht ik dat veel genoegens een asociaal kantje hebben. Zelfs dit troostende bad, zo royaal bemeten dat ik maar nèt met mijn tenen bij het eind kan komen: dat is toch ook asociaal, zo veel water te verspillen? Maar ik vind het toch iets anders dan plezier te scheppen in aanhoudende, oorverdovende knallen. Knallen waar alle huisdieren ellendig van worden, en heel wat mensen ook. Of bang, of niet kunnen slapen. Ik geloof dat de schrik van buitenstaanders het plezier van de knallers verhoogt. Het is agressie, en het roept in mij machteloze boosheid op. Och kom, zeggen goedbedoelende mensen, het is toch maar één avond, en bijna iedereen vindt het leuk… Haal je de koekoek! Als het ‘leuk’ van vier mensen de vijfde ongelukkig maakt, zou het dan niet beter nog ietsje meer kunnen worden ingedamd?