Meer lapjesgeluk
13 januari 2016
Marché Saint-Pierre, 2 rue Nodier, Paris 18me
De Kniphal op de Albert Cuyp-markt is tijdelijk gesloten wegens brandschade. In de Oudejaarsnacht vloog een vuurpijl naar binnen, het brandde als een lier, alle buren moesten vluchten voor de rook – ziedaar wat je krijgt van dat ellendige vuurwerk in handen van dronken feestvierders. Maar de Kniphal komt terug, zo belooft de website: gelukkig maar.
Stoffen zijn weer in opkomst geloof ik; niet meer als iets waar iedere vrouw verstand van heeft, maar als special interest. Voor moderne mensen zijn stoffen nu eenmaal moeilijk, want ze vragen aandacht. Nu de goedkope kleren met containers tegelijk worden aangevoerd, is een hele cultuur verloren gegaan. Kennis van, en vreugde over mooie stoffen en soepele weefsels, patronen en niet te vergeten kleuren, kleuren zonder tal. Alweer sinds jaren kun je een ‘modewinkel’ binnenstappen en vaststellen dat alles wat in de rekken hangt grijs, zwart of bruin is. Alles. De armzalige gevolgen van welvaart.
In Parijs liep ik (gestuurd door Yvette van Boven, die hem in de Volkskrant had genoemd) naar de Marché Saint Pierre, aan de voet van de Butte Montmartre. Het bleek een stoffenwinkel, wel acht keer zo groot als de Kniphal, zes etages vol stoffen – en ernaast nog een, en er omheen fourniturenwinkels, couponwinkels, straten vol! Lapjesgeluk in een buurt waar dat duidelijk nooit weg is geweest.