Ileen
Montijn

 

Honderd jaar

27 juni 2016

Ongeveer honderd jaar oud, moet dit geknipte portretje in silhouet zijn. Mijn grootmoeder van moeders kant – Ida Helena, ik ben naar haar genoemd – was twintig, ongetrouwd maar wel volwassen, en ze werkte op kantoor. Even vrij, tussen de zorg van haar moeder en de zorg voor haar man in, want in 1920 trouwde ze. Nou ja, vrij… een beetje dan. Winkelen met vriendinnen, ondanks de oorlog. Een keertje naar de film, dat was denk ik alles.

Achterop het silhouetje staat met potlood haar naam, waaruit ik opmaak dat het haar zelf voorstelt; gelijkenis zie ik niet. Er staat ook een vaag stempel dat op een bijenkorf lijkt, of eigenlijk: op het oudste vignet van de Bijenkorf in Amsterdam (filialen waren er nog niet). Zat daar een snelknipper, die voor een klein bedragje van zwart papier je portret knipte, en op een briefkaart plakte? Ik weet het niet. Misschien iemand die dit leest. Maar ik vind het een lief portretje.