Ileen
Montijn

 

Alarm voor een museum

23 april 2020

Volendammer jongen in het Klederdrachtmuseum

Volendammer jongen in het Klederdrachtmuseum

Het ziet er zeer somber uit voor een van de meest vrolijk-stemmende musea van Nederland. Van het Klederdrachtmuseum, hartje Amsterdam, word je alleen al zo blij omdat je eerst denkt: hm, klederdrachten… En dan blijkt het helemáál niet oubollig, ouderwets of truttig te zijn. Het is een zonnig grachtenhuis vol lapjes met prachtige patronen, kleuren, mutsen en feestelijke kostuums. En het bestaat pas vier jaar!

Wie in Nederland streekdrachten wilde bekijken (zoals de rechtzinnige kenners ze noemen), moest altijd naar de plaatsen waar ze ooit gedragen werden, van Staphorst tot Arnemuiden. Daar zag je ze in schemerige streekmusea, of héél soms nog op straat. Jolanda van den Berg dacht: dat moet anders. Zij vond een fantastische plek in Amsterdam voor een museum waar ze allemáál worden getoond, ook de uitgestorven Hindelooper dracht – volgens velen de mooiste van allemaal – in zeven lichte kamers, in suggestieve, simpele decors.

De laatste keer dat ik er was, eerder dit jaar, was er een tentoonstelling van Surinaamse koto misi. De exotische lappenpracht sloot wonderwel aan bij de kostuums uit Nederlandse dorpen als Bunschoten en Rouveen. Daarvóór was er een tentoonstelling van visserstruien.

Erfgoed, daar gaat het om – in dit geval letterlijk. Als íets dient voor het levend houden daarvan, dan is het dit museum wel, professioneel en voortvarend geleid door Jolanda van den Berg. Het groeide en bloeide. Nu, zonder bezoekers, zonder subsidie of uitzicht op steun, luidt ineens de doodsklok. Er moet iets gebeuren, en snel. Wie helpt?