Ik weet niet of het zo’n handige vraag is op die affiches van het Nederlands Bont Instituut, of ik ‘slim genoeg ben om bont te dragen’. Slim? Moedig bedoelen ze waarschijnlijk, in het licht van de hedendaagse Hollandse anti-bontsentimenten, maar dat klinkt natuurlijk niet goed. Wat ik zelf zou proberen over te brengen is het genot van bont, hoe lekker en hoe prachtig het is: bont is pure luxe, hmmm! Maar dat lijkt ook weer te veel op een uitdaging in de richting van de bontbestrijders.
Moeilijk, moeilijk. Een van de interessantste dingen op de site van de bontverkopers vond ik het bericht dat Viktor & Rolf, onze nationale modehelden, uitsluitend bont van in Nederland gefokte nertsen gebruiken, omdat daar de standaard voor het welzijn van de dieren het hoogste is. Dat is tenminste een redelijk argument – althans zolang de fokkerij niet verboden is, welzijn of geen welzijn.
En dan, ocharm, de kwestie van de hermelijnen mantel, die bij de inhuldiging in principe de gestalte van onze vorst zal tooien. De Partij voor de Dieren vindt dat dat niet kan. Een antieke hermelijnen mantel! Wel een koning, maar geen koningsmantel willen, dat gaat wel ver. Tegelijkertijd is het wel een fascinerend gegeven: dat er veel meer mensen gekant zijn tegen de nertsenfokkerij, dan tegen de – nou ja, dan tegen het erfelijk koningschap.