Circus Hermès
8 april 2016
Het zomen van een zijden sjaal, met behulp van een steunkussen, met de hand.
Zeven millimeter is de voorgeschreven lengte van de steekjes waarmee de beroemde Hermès-sjaals worden gezoomd. Met de hand natuurlijk, met een perfect rolzoompje. De naaister doet het al jaren, en heeft voor een sjaal een uurtje nodig. Vier keer 90 centimeter, de hoeken zijn het lastigst, want die moeten precies recht zijn. Je vingers moeten even vouwen in plaats van rollen. Over de eerste deed ze zeven uren, vertelt ze. Ademloos stonden we te kijken en te luisteren naar de uitleg van de Française, zonodig vertaald door de tolk naast haar.
Het circus Hermès is neergestreken in de Hollandse Manege in Amsterdam – een toepasselijke locatie, want Hermès begon in 1837 als zadel- en tuigenmaker; dat zijn ze ook nog steeds. Er is ook een zadelmaker meegekomen. Tassen, juwelen, handschoenen… alles peperduur, maar in deze omgeving stoort dat niet (net zomin als het feit dat de ontwerpen variëren van suf tot oerlelijk) want er is niks te koop, het gaat niet om status of bezit, er worden hier ambachten gedemonstreerd (en vol enthousiasme toegelicht in twee talen, Frans en Nederlands).
Geld speelt geen rol, alles moet gewoon helemaal kloppen. Een jonge vrouw prepareert aan een waanzinnig verfijnd computerscherm een schilderij van een panter voor het drukprocédé, haar pen is een toverstokje. Een man maakt lapjes lamsleer gereed om er handschoenen uit te snijden: één paar per huid, niet meer, we nemen alleen de beste stukken. Hij rekt en trekt, bevochtigt en betalkpoedert. Wij mogen steeds voelen, ook de twee grijze Hermès-handschoenen die er als voorbeeld bij liggen. Het leer is sensueel zacht, de tranen springen je in de ogen.
Circus Hermès – zo heet het niet. Het is officieel: Le Festival des Métiers – is er nog tot en met zondag 10 april.