Een Dior voor de werkster

25 juni 2015

Een armoedig gekleed, plat pratend mensje dat poetst als de beste en een hart heeft van goud: clichématiger personage dan Mrs. Harris (’Arris, zegt ze zelf) is moeilijk te verzinnen. Ik had het boekje voor één euro gekocht voor het vrolijke omslag, maar bij nadere inspectie bleek Mrs. Harris naar Parijs te gaan om een jurk bij Dior te kopen; toen moest ik het wel lezen.

Het speelt omstreeks 1955 en je hebt het zo uit. De lezer verneemt niet alleen hoe Mrs. Harris in drie jaar de benodigde 450 pond bij elkaar weet te sparen, maar ook, in detail, hoe het toegaat bij Dior. De elegante receptioniste strijkt voor één keer de hand over het hart en plaatst de rare bezoekster pardoes op de eerste rij bij een show. De beschrijving van de jurk waarop die vervolgens haar zinnen zet is schitterend. ‘Temptation’ is een creatie van zwart fluweel, bezet met gitten, met een lijfje als een wolk van bleekroze chiffon, tule en kant, waaruit mannequin Natasha oprijst als een Venus uit de golven – of een verleidelijke slaapster uit de lakens…

Gallico verstond zijn vak, zoveel is zeker. Het ene personage na het andere blijkt een schat te zijn, de oude aristocraat, het topmannequin… ja, zo moet het geweest zijn in de jaren vijftig. Een lach, een traan en bakken sentiment. Wat een gek boekje. Maar of ik nu ook nog met Mrs. Harris naar New York ga, weet ik niet zeker.