Fruitsla
10 januari 2010
Snackfruit' bij Albert Heijn
‘Nou, kies maar uit. Wat zou je willen eten? Maar bedenk wel: wat er het mooiste uitziet is niet altijd het lekkerste!’ Hij stond bij de groente- en fruitafdeling van Albert Heijn aan het Museumplein, een vader met een winkelwagen, twee jonge kinderen en een nieuwe au pair. Luider stemme leerde hij zijn volkje inkopen. Dochter overzag het aanbod in de koeling en koos zonder aarzelen een fraaie bak fruitsla. Die! Maar nee hoor, dat vond de verantwoorde pappa niet zo’n goed idee, al léék het wel mooi. Dit hadden de mensen al voorgesneden en gemengd. ‘Wij’ hielden meer van héle, echte dingen; mengen kunnen we zelf wel… zoek maar iets wat één ding is, en wat we zelf nog gaan schoonmaken, zo stelde hij zijn opdracht bij.
Het was om je dood te schamen. Ik vind, als je je kinderen wilt indoctrineren, doe dan niet zo hypocriet alsof ze zelf mogen kiezen, maar vertel ze gewoon wat het beste is. Of laat ze hun gang gaan en gun ze die bak sla, in de hoop dat ze ooit tot inkeer komen – over 25 jaar of zo. (Tenzij ze arm worden, of hoogopgeleid, dan gebeurt dat misschien eerder.) Wat is er mis met voorgesneden fruitsla? Wat is er mis met een appel, kant en klaar in partjes in een zakje? Als je reumatische vingers hebt, zoals veel oude mensen, lijkt het me best handig. Eten is moraal. En geld. Verder kun je er eigenlijk erg weinig met zekerheid over zeggen.