Nimfje

15 januari 2010

Het verleidelijke meisjesvrouwtje, de nymphet, werd pas een begrip in de literatuur door Nabokovs Lolita (1955). Of niet? Ik las een Duits boek uit 1899, Nixchen. Ein Beitrag zur Psychologie der höheren Tochter. De schrijfster, Helene Kessler-von Monbart, verschool zich achter het pseudoniem Hans von Kahlenberg. Het verhaal gaat zo:

Een rijke baron, Achim von Wustrow, en zijn oude vriend Herbert Gröndahl, een wat cynische levensgenieter, schrijven elkaar uitvoerige brieven; het zijn er 12. Achim is zojuist verliefd geraakt op een héél jong, héél keurig meisje en schwärmt over haar argeloze onschuld. Hij gaat met haar trouwen, ook al is zij amper 16. Herbert, die schrijver is, heeft een lezeresje op bezoek gekregen, een bloedjong meisje dat er op uit is hem te verleiden, en hem nu vaak stiekem bezoekt. Die borstjes, dat lijfje! Ze vertelt hem over de rijke sukkel met wie ze gaat trouwen: ze heeft er weinig zin in, maar hij heeft nu eenmaal geld en een titel, en daar gaat het haar om.

De dertiende brief is van de kersverse mevrouw Von Wustrow aan Herbert Gröndahl – ‘Lieveling, wat schrok ik toen Achim je aan me voorstelde…’ Maar ze had zich gauw hersteld. Ze zal altijd van hem, Herbert, blijven houden, en hoopt dat hij vaak langs zal komen op het landgoed. Ze heeft zo’n beelderig diamanten collier van Achim gekregen… ach, was hij het maar, wat is het leven soms moeilijk. En met wie is hij nu? En heeft hij wel alle brieven verbrand?

Nixchen werd een bestseller. Het boek is twee keer verfilmd, in 1920 en 1926. Over die (stomme) films is weinig te vinden; maar ik zie dat de hoofdrolspeelster van de laatste, Xenia Desni, al 32 was toen hij werd opgenomen.