In de kring

14 maart 2007

Een kring, daar is iets mee. Als je op het Leidseplein passanten in een grote kring om een kunstenmaker heen ziet staan, is dat een bijzondere aanblik. Ontroerend is een kleuterklas, op van die schattige stoeltjes, bezig aan het ‘kringgesprek’. De jarige mag in de kring. Volksdansers in een kring – heeft Cassiers dat niet getekend? – altijd leuk om te zien. Of madrigaalzangers in een kring.
Maar als thuis, in de kamer, de verjaardagsgasten in een kring zitten wordt in mij opeens onbehagen wakker: o, een kring, visite, wat burgerlijk! In etiquetteboeken van honderd jaar geleden werd de ‘kring’ al als te vermijden verschijnsel genoemd. Gasten dienden zich informeel over de ruimte te verspreiden, hier wat koutend onder een kamerpalm, daar flirtend rond een clubfauteuil, altijd in beweging, vooral niet stijf. Wat een onzin! Wie elkaar wat te vertellen heeft gaat in een kring zitten, zo eenvoudig is dat. Gezellig, dierbaar – maar stijf? Moet je de kring zien als iemand over de klimaatverandering begint.