Ileen
Montijn

 

Leve de kont

31 januari 2020

Edgar Degas, Badende vrouw (c. 1886). Pastelkrijt, 72x57 cm. Foto Van Goghmuseum, Amsterdam

Edgar Degas, Badende vrouw (c. 1886). Pastelkrijt, 72x57 cm. Foto Van Goghmuseum, Amsterdam

Een vrouw staat zich te wassen, een beetje haastig, want waarom zou je anders in je ene hand een spons, en in de andere al een handdoek vasthouden? Haar voeten zie je niet, maar ze staat ongetwijfeld in zo’n ondiepe badschaal waarin Franse vrouwen zich eind 19de eeuw soms wasten, juist ook op schilderijen van Degas.

Het opvallendste is de kont. Een royale, vlezige kont waarvan men destijds dacht dat die wel van een arme vrouw moest zijn, want (aldus conservatrice Roos Rosa de Carvalho tegen de Volkskrant): ‘Er heerste de opvatting dat een vrouw van een hogere klasse niet zo’n kont kon hebben.’

Natuurlijk! Een nette vrouw had eigenlijk helemaal geen kont, de meisjes bij de nonnetjes in het pensionaat gingen in bad onder een laken, de lusten des vlezes zouden voor altijd voor ze verborgen blijven – en hun mannen zochten die bij vrouwen als deze.

Maar eh… ze moesten toch wel eens poepen? Er zal toch wel eens een echtgenoot in bed lekker tegen de achterkant van zijn vrouw zijn gekropen? Niemand had het erover. Ik begin zin te krijgen in een studie naar de kont in de Europese geschiedenis. Een ding is zeker: het zou een heel gezoek worden.