Mister Pip

9 juli 2008

Hoe het is om een meisje van dertien te zijn in een dorp in het oerwoud, op een eiland waar burgeroorlog heerst; het contact met de stad is verbroken, alle blanken zijn weg behalve één, de schoolmeester, en schoolboeken zijn er niet meer – dat is voor een verwende Westeuropeaan tamelijk moeilijk na te voelen. Maar niet als je Mister Pip van de Nieuwzeelandse schrijver Lloyd Jones leest – een boek waarmee ik al zo blij was toen ik het kreeg omdat het er zo mooi uitziet, maar dat ook prachtig is om te lezen.

De schoolmeester gaat de kinderen Great Expectations van Dickens voorlezen, en zo doet Mister Pip, Dickens’ hoofdpersoon, zijn intree in het dorp. Denk niet dat het zoet is of neerbuigend, het is een verhaal over wat literatuur kan betekenen in een vreselijke wereld. En het grijpt je aan zoals literatuur dat kan doen. Als het goed is tenminste, en dat is hier het geval.

PS: Mister Pip blijkt in het Nederlands te zijn vertaald: Meneer Pip, vorig jaar verschenen bij de Bezige Bij. Meneer Pip, en natuurlijk niet Meester Pip, zoals het staat op het omslag van het boek op de eigen website van de uitgever! (Erg slordig: ze hadden er waarschijnlijk geen hoge verwachtingen van.) Nog slordiger is dat de naam van de vertaler niet wordt vermeld: dat is Joris Vermeulen.