Ileen
Montijn

 

Mitford en Mainbocher

6 september 2021

Een boek van Sarah Tomerlin Lee over o.a. Mainbocher (1975, te koop bij Amazon) met op het omslag een jurk die veel lijkt op het door Nancy Mitford beschreven exemplaar.

Een boek van Sarah Tomerlin Lee over o.a. Mainbocher (1975, te koop bij Amazon) met op het omslag een jurk die veel lijkt op het door Nancy Mitford beschreven exemplaar.

Mijn vriendin A. zucht stilletjes als ik het over Nancy Mitford heb. Zij vindt het onderwerp uitgekauwd, overbelicht, altijd weer die Mitford girls waar Hollandse anglofielen mee dwepen… ach ja, ach ja, en toch blijft Nancy M. me boeien. Er was zowaar een roman van haar die ik nooit had gelezen: Love in a Cold Climate uit 1949, dat voortborduurt op The Pursuit of Love (1945). Helaas blijkt het lang zo goed niet te zijn, al heeft het dezelfde vrolijke oneerbiedigheid, en vind je ook hier weer het diep egocentrische wereldbeeld van de Engelse hoge adel, met enige spot beschreven door iemand die erin is opgegroeid. Maar ook leuke bijvangst, zoals de naam van een Parijse couturier die ik niet kende: Mainbocher (van huis uit een Amerikaan, kijk maar op Wikipedia).

De ik-figuur krijgt van haar moeder een jurk van Mainbocher, die zij uitermate geschikt acht voor het eerste diner in Oxford waarvoor zij met haar verse, geleerde echtgenoot is uitgenodigd. Het is 1930, men dineert nog in avondkleding. De jurk die ze beschrijft klinkt schitterend, en heel modern: een rok van witte geplooide chiffon, een hooggesloten lijfje van zwart zijden tricot met lange mouwen, en daar tussenin een brede ceintuur van zwart lakleer.
         Maar ach, de jurk blijkt een gaffe. Hooggesloten! Tricot! In de burgermans-entourage van het kille, kale professorenhuis dragen de dames ouderwets gedecolleteerde avondjurken van kant of marocain (ripszijde), even beige als zijzelf.

Love in a Cold Climate is een wonderlijk boek, een beetje een lappendeken, met ingrediënten die even modern én ongepast zijn als die jurk van Mainbocher: zoals een oom die niet van kleine meisjes af kan blijven, en een lieve, dwaze homoseksuele uitvreter die een groot kenner van antiek is. Als roman mag het niet gelukt zijn, als zedenschets is het niet te versmaden.