Ymre Stiekema in de trouwjapon van Helena Slicher (1759), nu te zien in het Rijksmuseum (detail). Foto Erwin Olaf
Zoek je op internet met trefwoorden als boob-hack of fashion tape, dan zie je de trucs die horen bij zulke doorgeslagen decolletés als die nu kennelijk in de mode zijn – we zagen ze bij de Oscar-feestelijkheden. Een diepe V tot je navel, of een strook tule van rechtsonder naar linksboven over je linker borst… wie zou zulke decolletés aantrekkelijk vinden? In mij roepen ze niets dan zorgen op: hoe blijft dat zitten, waarom floept er niets uit, hoe voorkomt zij inkijk? En dat in de puriteinse Verenigde Staten.
Het antwoord op al die vragen is tape. In allerlei filmpjes wordt je geleerd om borsten omhoog te stuwen en decolletés op hun plaats te houden met fashion tape, sporttape of zelfs gewoon dat grijze spul dat monteurs gebruiken en waarvan je nooit weet hoe je het spelt: ducktape (duct-tape?). Want zicht op een tepel – een nip-slip – moet tot elke prijs worden voorkomen. (Ook in de filmpjes is trouwens geen onvertogen pigment waarneembaar.)
Terwijl wij hier in Nederland al twee weken voortdurend de gepoederde tepels van fotomodel Ymre Stiekema te zien krijgen. Nee, ze vallen niet op boven de 18de-eeuwse jurk waar zij zo kundig in is geshopt, maar ze zijn er wel. En sterker nog, conservatrice Bianca du Mortier van het Rijksmuseum zegt dat dat toen helemaal niet schokkend werd gevonden. Enkels, die waren pas pikant, zegt ze. Zou het echt? Ik vind het voorlopig moeilijk te geloven.