20 oktober 2010
De treurigheid van kunstenmakers is niet vaak zo aangrijpend verbeeld als op dit schilderij uit 1888 van Fernand Pelez. Het heet Grimaces et misère – les Saltimbanques. Acrobaatjes, meisjes, kinderen nog, een dwerg, trommels, een clown, drie sombere oude muzikanten, en de baas die stug de moed er in houdt – al het leed van … Lees verder
15 oktober 2010
’s Ochtends opgestaan in Amsterdam, vaar je ’s middags om vijf uur de haven van West-Terschelling binnen, met herfstig zonlicht op de schepen, het water, de Brandaris. Hoeveel geluk kun je hebben? ’s Avonds eten in het Amsterdamsch Koffiehuis, waar alles prettig oud is. Ik stelde er definitief vast dat mijn aversie tegen rode wijn … Lees verder
12 oktober 2010
Niet alle talen hebben voor alles handige woorden. Neem doorstop, een prima Engels woord: als ik het wil vertalen en het opzoek in het woordenboek, staat er ‘deurrubber, deurvanger’. Nu, van rubber is hij niet, hij is van steen, en hij vangt de deur niet, hij houdt hem tegen. Maar ja, heb je niet veel meer … Lees verder
8 oktober 2010
Het zware leven van eenvoudige mensen was het onderwerp van een schilderstroming die bloeide tussen 1880 en 1914, het naturalisme. Ineens had het kunstminnende publiek aardigheid in al die knokige koppen en grove knuisten. Zwoegende arbeiders, zieke kinderen, bedelende gezinnen: op de tentoonstelling in het Van Goghmuseum zijn ze allemaal te zien – sterk uitvergroot, … Lees verder
5 oktober 2010
Fritz Wunderlich had een stem – hoe moet je dat zeggen? Een stem waarbij je denkt: ja, als het zo ook kan… Zo helder, moeiteloos, lyrisch, alsof hij nooit adem hoefde te halen. Wat een schat. Die stem, en hij zelf ook. Er was, zag ik gisteren in een documentaire op Arte, iets Elvis-achtigs in … Lees verder
1 oktober 2010
Wie had Tiengemeten moeten beschermen tegen het vandalisme van de natuurbeschermers? Het eiland was hun eigendom. Door toeval kwam de Stichting Historisch Boerderijonderzoek er op tijd achter dat ze de zeven oude boerderijen wilden slopen. Die zijn toen uitvoerig beschreven, en deels gered, al verloren ze hun oorspronkelijke functie. De kilometers lange bomenlanen waren weerloos. … Lees verder
28 september 2010
Er is een film gemaakt over Tiengemeten. Een eiland onder Rotterdam, 700 hectare boerenland, in de loop van eeuwen ontworsteld aan het Haringvliet. Ik was er negen jaar geleden. Toen was het pas kort geleden in handen gevallen van de Vereniging Natuurmonumenten. Die ging er ‘nieuwe natuur’ van maken: een speeltje voor verwende stadsmensen. Er … Lees verder
24 september 2010
Het beroemdste Rügen-schilderij van C.D. Friedrich is dat van de krijtrotsen. Het is geschilderd bij de Wissower Klinken, aan de oostkust, al schijnt hij de ‘kantelen’, zoals ze genoemd worden, wel een beetje te hebben aangescherpt. Het is niet meer na te gaan, want de werkelijk bestaande kantelen van de Wissower Klinken zijn vijf jaar … Lees verder
22 september 2010
Na Hamburg reisden we naar Rügen, het grootste Duitse eiland, en het noordelijkste stukje van dat land bovendien. De Oostzee doet rare dingen met zijn kusten, hij maakt binnenmeren, landtongen groeien overal, er zijn fraaie stranden hier, en hoge krijtrotsen daar. De haven van Sassnitz, de grootste, was een van de schaarse verbindingen van de … Lees verder
20 september 2010
Van alle onzinnige dingen die mensen kunnen bedenken, is een speciale inrichting om schepen te begroeten wel een van de allerleukste. Hij bestaat echt, vlak bij Hamburg, en al sinds 1952 – net als ik. In mijn Duitse kindertijd was het een geliefd doel voor uitstapjes. De Schiffsbegrüssungsanlage is te vinden in een café- restaurant, het … Lees verder