28 oktober 2010
Vandaag gelezen in een boek uit 1866 dat een geweldige bestseller werd in Frankrijk, maar ook, vertaald, in Nederland (en vermoedelijk veel andere Europese landen): Monsieur, Madame et bébé door Gustave Droz. Een pikant boek, met scènes uit het vrijgezellenleven en het huwelijk. De schrijver richt zich in een voorafje tot de lezeres: mevrouw, als u gechoqueerd … Lees verder
26 oktober 2010
Even denk ik: het is best knap, om voor een museum een huisstijl te ontwerpen die jarenlang steevast, altijd, wrevel en onbegrip oproept bij ieder persbericht en elk affiche. Hoe lelijk kun je het krijgen? En dan ook nog de kunst waarover het gaat besmetten? Met onleesbare letters die geen letters zijn? Ik heb het … Lees verder
21 oktober 2010
Dat je ook erg opgewekt kunt raken van kunstenmakers, stelden we gisteravond vast in het M-lab, bij de première van De boot en het meisje, muziektheater van Jonathan van het Reve (naar zijn gelijknamige boek) en Thomas de Jonker, componist. Met als enige decor 1500 kilo zand en wat opblaascactussen zou je bijna denken dat … Lees verder
20 oktober 2010
De treurigheid van kunstenmakers is niet vaak zo aangrijpend verbeeld als op dit schilderij uit 1888 van Fernand Pelez. Het heet Grimaces et misère – les Saltimbanques. Acrobaatjes, meisjes, kinderen nog, een dwerg, trommels, een clown, drie sombere oude muzikanten, en de baas die stug de moed er in houdt – al het leed van … Lees verder
15 oktober 2010
’s Ochtends opgestaan in Amsterdam, vaar je ’s middags om vijf uur de haven van West-Terschelling binnen, met herfstig zonlicht op de schepen, het water, de Brandaris. Hoeveel geluk kun je hebben? ’s Avonds eten in het Amsterdamsch Koffiehuis, waar alles prettig oud is. Ik stelde er definitief vast dat mijn aversie tegen rode wijn … Lees verder
12 oktober 2010
Niet alle talen hebben voor alles handige woorden. Neem doorstop, een prima Engels woord: als ik het wil vertalen en het opzoek in het woordenboek, staat er ‘deurrubber, deurvanger’. Nu, van rubber is hij niet, hij is van steen, en hij vangt de deur niet, hij houdt hem tegen. Maar ja, heb je niet veel meer … Lees verder
8 oktober 2010
Het zware leven van eenvoudige mensen was het onderwerp van een schilderstroming die bloeide tussen 1880 en 1914, het naturalisme. Ineens had het kunstminnende publiek aardigheid in al die knokige koppen en grove knuisten. Zwoegende arbeiders, zieke kinderen, bedelende gezinnen: op de tentoonstelling in het Van Goghmuseum zijn ze allemaal te zien – sterk uitvergroot, … Lees verder
5 oktober 2010
Fritz Wunderlich had een stem – hoe moet je dat zeggen? Een stem waarbij je denkt: ja, als het zo ook kan… Zo helder, moeiteloos, lyrisch, alsof hij nooit adem hoefde te halen. Wat een schat. Die stem, en hij zelf ook. Er was, zag ik gisteren in een documentaire op Arte, iets Elvis-achtigs in … Lees verder
1 oktober 2010
Wie had Tiengemeten moeten beschermen tegen het vandalisme van de natuurbeschermers? Het eiland was hun eigendom. Door toeval kwam de Stichting Historisch Boerderijonderzoek er op tijd achter dat ze de zeven oude boerderijen wilden slopen. Die zijn toen uitvoerig beschreven, en deels gered, al verloren ze hun oorspronkelijke functie. De kilometers lange bomenlanen waren weerloos. … Lees verder
28 september 2010
Er is een film gemaakt over Tiengemeten. Een eiland onder Rotterdam, 700 hectare boerenland, in de loop van eeuwen ontworsteld aan het Haringvliet. Ik was er negen jaar geleden. Toen was het pas kort geleden in handen gevallen van de Vereniging Natuurmonumenten. Die ging er ‘nieuwe natuur’ van maken: een speeltje voor verwende stadsmensen. Er … Lees verder