24 september 2010
Het beroemdste Rügen-schilderij van C.D. Friedrich is dat van de krijtrotsen. Het is geschilderd bij de Wissower Klinken, aan de oostkust, al schijnt hij de ‘kantelen’, zoals ze genoemd worden, wel een beetje te hebben aangescherpt. Het is niet meer na te gaan, want de werkelijk bestaande kantelen van de Wissower Klinken zijn vijf jaar … Lees verder
22 september 2010
Na Hamburg reisden we naar Rügen, het grootste Duitse eiland, en het noordelijkste stukje van dat land bovendien. De Oostzee doet rare dingen met zijn kusten, hij maakt binnenmeren, landtongen groeien overal, er zijn fraaie stranden hier, en hoge krijtrotsen daar. De haven van Sassnitz, de grootste, was een van de schaarse verbindingen van de … Lees verder
20 september 2010
Van alle onzinnige dingen die mensen kunnen bedenken, is een speciale inrichting om schepen te begroeten wel een van de allerleukste. Hij bestaat echt, vlak bij Hamburg, en al sinds 1952 – net als ik. In mijn Duitse kindertijd was het een geliefd doel voor uitstapjes. De Schiffsbegrüssungsanlage is te vinden in een café- restaurant, het … Lees verder
10 september 2010
De blaadjes lijken vóór de teergetinte achtergrond te zweven, terwijl ze er gewoon bovenop zijn gedrukt: ik geloof dat ik daarom zo graag naar mijn nieuwe sprei kijk. Diepte zien, daar gaat het om. De lap is uit India, ik hoop maar dat hij onder niet al te nare omstandigheden is gemaakt. Onze slaapkamer is … Lees verder
8 september 2010
Ze zijn vaak zo stom. Als je nu een prins bent die wel eens spreekt over maatschappelijke verantwoordelijkheid, en je zit met drie grote boerderijen die je grootmoeder heeft laten bouwen, en je hoeft maar met je vingers te knippen of er staan adviseurs klaar om alles uit te zoeken wat je wilt, cultuurhistorisch, architectonisch, technisch … Lees verder
6 september 2010
Trommelaartjes, fluitspelertjes, gitaar- en tamboerijnspelertjes op een feestjurk: wie bedenkt zoiets vrolijks?
4 september 2010
‘Hij maakt goede schilderijen maar je kunt ze niet goed zien, want er zitten overal geslachtsdelen voor.’ Ik geloof dat Renate Rubinstein dat schreef over de schilderijen van Melle. Het geeft mooi weer hoe het voelt om zulke schilderijen te zien – natuurlijk is het preutsheid waar je last van hebt, maar dat kun je niet … Lees verder
3 september 2010
Ons korte, brede straatje wordt steeds mooier. Vooral de retro-look straatlantarens vervullen ons met trots: heel wat beter dan een fabriekslamp aan een kabel tussen de huizen, zoals eerst. De stoepen zijn verbreed, hun feestelijk slingerende randen omsluiten een paar gezellige parkeerhaventjes. Ze lijken bestemd voor niets dan kleine, sympathieke katalysatorauto’s. Hoe het met de … Lees verder
29 augustus 2010
‘Welcome home’, zei de zwartbebrilde directrice met een vriendelijke glimlach tegen de SM-businessclub-leden, die een exclusieve voorbezichtiging kregen in de gerestaureerde zalen van het museum. Hoe ze dat precies bedoelde bleef in het midden, maar iedereen vond het natuurlijk fijn om weer eens binnen te zijn. De zalen waren mooi en erg leeg, op de … Lees verder
26 augustus 2010
Terwijl andere politici vakantie namen en/of zaten te klagen over een toekomstig kabinet met ‘gedoogsteun’ van de PVV — en de demissionaire premier moppen tapte die te plat zijn voor woorden — deed Emile Roemer het enige dat een fatsoenlijke politicus nu kon doen. Point besoin d’espérer pour entreprendre – maar je werkt aan een alternatief! Wat … Lees verder